سلطان محمد بابر از نوادگان تیمور لنگ بود که در کودکی پس از مرگ پدر به حکومت اندیگان ، شهری بر کناره سیحون، رسید. از همان ابتدای حکومت با کشمکش های قدرت طلبان مواجه شد به طوری که مجبور شد نزد عمویش در تاشکند، برود.

چندي بعد ماوراءالنهر دچار حمله شيبك خان ازبك شد و محمدبابر با گروهي اندك از راه بلخ به كابل گريخت. وي در كابل به مقام و منزلتي رسيد كه مايه حسد حاكم آنجا شد. حاكم دسيسه اي ضد محمد بابر چيد ولي حمايت مردم از بابر باعث شد او نه تنها آسيبي نبيند بلكه به حكومت كامل برسد.

وي به تدريج بلخ،غزنه و ديگر مناطق شرقي فلات ايران را متصرف شد. سپس طي ۵ يورش به هند، موفق به فتح هندوستان شد.

او پايتختش را به شهر آگراي هند منتقل كرد سپس بنگلادش را تصرف كرد و شورش هاي داخلي را فروخواباند.

سرانجام سلطان محمد بابر پيش از آنكه ۵۰ امين بهار عمرش را ببيند درگذشت.